Zabrałam się za pyszności figurkę, napuszonego króla Ludwika XIV pozującego do portretu. Figurka (Masterclass - jakiś czas temu robiłam tu jej inboxa) jest zresztą wzorowana na portrecie króla pędzla H.Rigaud z 1701 roku. Król miał wtedy 63 lata.
Wszyscy pamiętnikarze, którzy mieli okazję zetknąć się z nim osobiście, wspominają, że Ludwik miał w sobie jakiś wrodzony majestat. Nawet przyjaciół onieśmielał. Figurka doskonale pokazuje tę cechę króla.
Na początek materiały referencyjne:

Figurka po złożeniu z grubsza wyglądała tak:

Na obrazie jest kilka dodatkowych elementów: krzesło z poręczami, kolumna i udrapowana nie wiadomo na czym pyszna czerwona tkanina z kutasikami. Krzesła robić nie zamierzam, zresztą na podstawce nie ma miejsca, za to kolumnę i owszem. Zmajstrowałam ją z - tylko proszę się za bardzo nie śmiać! - z dwóch gumek myszek, kawałka starej nakrętki od flamastra, dwóch nitek, tekturki i blaszek. Dziurę w eks-nakrętce zapchałam "White Stone'em" Vallejo.




Oczywiście najpierw musiałam pomalować królewskie łydki, żeby móc dokleic płaszcz.
W trakcie montażu okazało się, że elementy średnio do siebie pasują. Ślady po szpachlowaniu jeszcze muszę wygładzić.
Dziś rano zapodkładowałam króla głównymi kolorami.

Cały czas zastanawiam się nad draperią. Robić czy dać spokój? Trochę się boję, że zasłoni mi króla...
Nic, myślę 

Naprawde zazdroszcze tempa
Tak w miesiacu , to ile figurek pomalujesz ?

Woooo KAsia
siostra ! bomba ..
superaśny ..
elegancki na maxa ..
super ...
czekam cierpliwie finału ...

Dziś poszły pierwsze rozjaśnienia na płąszcz i podusię. W najgłębszych cieniach płaszcz będzie fioletowawy ("królewska purpura"), a na wierzchu lśniącociemnobłękitny.
Na podusi ułożyłam łapkę-drapaczkę do wydłubywania wszy i pluskiew z peruk (bardzo modna ówcześnie a niezbędna zabawka arystokratów płci obojej), do ręki dałam królowi berło. Koronę dokleję po pomalowaniu. Miecz też się maluje oddzielnie.

Cera Jego Wysokości to na razie straszydełko, a nie cera. Zajmę się tym, jak będę miała humor na malowanie twarzyczek.
Błękitne żyłki? hmmm... 

Kasiu , pomyłka! Drapaczko/młoteczki do ubijania insektów dręczących ówczesnych panów i panie były znacznie mniejsze,tak by mieściły się obszernym rękawie szaty.Zwykle wykonywane ze srebra i kości słoniowej były naprawdę filigranowe i piękne (niezależnie od ich brzydkiego przeznaczenia)
To coś to tzw."Ręka Władzy Sądowniczej" zastępowała królowi berło na procesach sądowych i świadczyła o jego niezbywalnym i  dziedzicznym prawie sędziego najwyższego do ferowania wyroków(lub ułaskawiania skazańców)   Taki gadżet jak fascio u rzymskich "cysorzy" ,czyli pęk rózeg z siekierką niesiony prze nimi,a zaświadczający o tym, że cesarz ma władzę i może wychłostać ,albo zdekapitować kogoś jak ma ochotę 

Hey,
długo leżała ale się doczekała  brakuje mi tam pudelka  .
Narazie wygląda obiecująco.
Pozdrawiam, Artur.

Uprzejmie donoszę, że król ma się coraz lepiej.
Dziś zaczęłam czyszczenie białych elementów, znaczy futra, żabotu i mankietów.
Jak miecz Damoklesa wisi nade mną konieczność zmajstrowania draperii. Ratunku. Z czego się robi draperię???