Alternatywny wobec najpospolitszych (przepraszam za brzydkie słowo) figurek GW do Warhammera. Może gadam głupoty, sorki, ja się na grach bitewnych nie znam, nigdy nie grałam, armii nie zbierałam, itd. Figurki traktuję czysto kolekcjonersko, kupuję i maluję to, co mi się tak po babsku podoba, nawet często nie wiem, do jakiej armii dana jednostka "się przynależy". Jaszczuroludzia kupiłam, bo miał ładnego wierzchowca...
Co do cieni. Ja generalnie nie lubię mocniej cieniować, nie lubię też zaczerniać linii podziałowych. Wiem, że tak się maluje, ale mnie się to nie podoba. Eksperymentalnie pomalowałam ostatnio wedle tej "szkoły" Balina z GW. Wszystko fajnie, można i tak, ale nie podoba mi się to, tak malować nie chcę.



Że w fantasy schematów kolorystycznych nie ma, to prawda. Ale są artboxy, sugerujące kolorystykę. Plus różne zasady malowania armii (gobliny są zielone, itd). Owszem, zapoznaję się zawsze z tymi firmowymi propozycjami, ale najczęściej po to tylko, żeby wiedzieć, jak NIE malować  

Co do samych gier, to ja się nie wypowiadam. Nie umiem tego. Figurki GW wydają mi się deczko nudne, no ale ja, powtarzam, nie znam się.
Przepraszam, nie chciałam Cię dotknąć słowem "alternatywny". Moim ostatnim odkryciem w dziedzinie "pypciów" jest Rackham i Konfrontacja. Figurki tak odjechane, psychodeliczne, wariackie, że doskonale wpisują się w mój humorek. Mam kilkanaście, stopniowo je maluję. Lubię też Reapera, Gamezone, ostatnio wypatrzyłam coś z Freebootera. Zresztą, nieważne, kto figurkę robi, ważne, żeby była ładna.
Jeśli mogę się powymądrzac na temat samego malowania, to faktycznie, figurki historyczne, większe, maluje się inaczej niż pypcie fantasy. Po pierwsze skala wymusza nieco odmienne techniki. Ostre, głębokie cienie, które dobrze wyglądają na 28-mm pypciu, na 54-mm figurce rażą. I odwrotnie, techniki, które sprawdzają się na większych figurkach, małe spłaszczają. Maluchy już rzeźbiarsko są przerysowane, fałdy za głebokie, dłonie za wielkie, pozy zbyt ekspresyjne, i do tej konwencji trzeba dostosować malowanie.
Jeszcze jedna rzecz, która moim zdaniem różni pypcie od figur historycznych. Malując historyczną muszę zadbać o takie detale, jak odcień munduru na przykład (wszyscy znamy wieczne problemy, jakim numerem farbki pomalować Niemca), jak kolor drewna, jak wystrzępiona skóra na paskach, jak kolor samej twarzy figurki. Obracam się w pewnych zestawieniach barw, poza które wykroczyć nie mogę. Twarz Europejczyka jest różowa, a klinga miecza srebrna, i szlus. Malując pypcia mogę sobie pozwolić na łączenie barw niepołączalnych - mogę twarz wycieniować na zielono z rozjaśnieniem do błekitu, mogę na klindze czerwień rozjaśnić czernią, i nikt mi nie powie, że "to nie jest właściwy odcień feldgrau". Pypcie pozwalają na odrobinę szaleństwa, której przynajmniej mnie ostatnio zaczęło brakować w figurkach historycznych.
No. Tom się powymądrzała.
Aha: określenie "pypeć" absolutnie nie ma charakteru pejoratywnego, to raczej coś z klimatu "mordo ty moja kochana". 

Myslę, że nie tylko w fantasy .
Nameless może czas zapodać temat Infinity.

Kolejną małą zgagę zmalowałam. Dla koleżanki z pracy, stąd niewykończona podstawka (zamawiająca tak chciała). Jakiś krasnal z Rackhama, z Konfrontacji.

Tja... jak go robiłam, to w podświadomości miałam niektórych moich interesantów z pracy 

Ładniutkie, ładniutkie mam pytanie, kto robi tego małego pana Dynię?? Bo go kiedyś widziałem i bardzo szukałem, ale nawet nie wiem, kto jest producentem
Pozdrawiam
Łukasz

A no konfrontacje znam mam nawet kilka ich figur, ale tego malucha nigdy nie widziałem może przeglądałem stronę zanim go na rynek wypuścili. Wielkie dzięki za informacje, a ja zawsze chętnie popatrzę na te maluszki fajne
Pozdrawiam
Łukasz

Kolejny pypeć. Rackham, Konfrontacja, oryginalnie firma nazwała go Elghir the Resolute. U mnie najpierw chodził za Elghira Garnkotłuka, potem za Liczyrzepę.



Żyjątko w garnku pochodzi od Dai-Bakemona, też z Konfrontacji. Skarby ze szkiełek.