a tam, marudzicie.
Wiele pań chciałoby mieć taką sylwetkę...
co zrobiłaś, że tak jej sukienka połyskuje?

Pamiętaj tylko, że stare, zmarnowane warunkami atmosferycznymi drewno jest szarożółtawe, nie żółtobrązowe.

Tomek, a spróbuj kiedyś kocią karmę zapić mlekiem acidofilnym, co? 
Potem pogadamy o kleksach...

jak to czym? tym, czego mam pod dostatkiem w domu: kocią karmą i mlekiem acidofilnym

 
nie miałam pojęcia...

Brat, racja, mały powstaniec pochodzi z tego zestawu. Kupiłam go sobie w Lublinie. Wymieniłam kapelutek, no i jest
Sama nie mam lepszych zdjęć...


Impreza była fajna. 560 modeli, mniej więcej tyle, co w Lublinie!
Wielkie podziękowania dla Andrzeja i Drużyny.
Mam trochę fotek, potem wstawię.

Dobra. W sobotę skończyłam papugogoblina i usadziłam go na Gorgunim łbie:


Hmmm... Mieliście rację. Do chrzanu... 
Trudno i darmo, poszłam kraść papugę skądinąd. Konkretnie rąbnęłam ją z zestawu Kapitana Kidda z dzieciakiem Andrei. Posadziłam na Gorguniej głowie, zapaskudziłam Gorgunie plecki, zrobiłam "zdjęcia".

Z Gorgunem koniec słupa zatem. Jeszcze tylko spróbuję go ciut lepiej obfotografować (hehehe...) i tyle.

Nadmieniam, że po Sołtysie zostały mi jeszcze dwie zapasowe główki     

Łojej, ale wojnę rozpętałam!
Tak od początku, coby było jasne: nie jestem historyczno-mundurowym ortodoksem, jeśli chodzi o malowanie figurek (bo do tego celu głównie ta wiedza mi służy). Wolę zmalować figurkę "z klimatem", a nie do końca historycznie poprawną, niż wykonać hiperpoprawną, sztywną rekonstrukcję. Rysunki Szyszki są wizualnie ładne, chociaz szczegółów (typu wzór na jupce) zmałpować się stamtąd nie da, nie ta technika malowania. Rysunki Michałka (czemu śp.? Umarł?) ładne nie są, choć może poprawniejsze niż Szyszki (a może nie, zajrzyjcie choćby na www.freha.pl, jakie stada psów tam wieszają na Michałku).
Niepokojące w metodzie pana Szyszki jest jedno: że nie podaje on źródeł swoich rysunków, a przedstawia je jako rekonstrukcje z epoki. Kamil słusznie zauważył, że w tej metodzie nie ma nic złego, jeśli zdjęcie wyjściowe jest poprawne. Jeśli jest. Bo jeśli nie jest, to błąd zaczyna się powielać i żyć własnym życiem na zasadzie głuchego telefonu.
Drugi błąd pana Szyszki: przerysowuje jakiś detal i daje mu zupełnie dowolny opis, tak jak zrobił z tarczą "pana w niebieskim garnku".
I faktycznie, trzeba mieć jakąś tam wiedzę na temat epoki, żeby te błędy wychwycić. Jak się je zidentyfikuje, to - moim zdaniem - można spokojnie zrobić figurkę raszyńskiego kosmity, panny w czapska i pończoszkach samonośnych oraz napoleońca z komórą, tylko nie warto się upierać, że to jest ściśle historyczna rekonstrukcja. I warto zaznaczyć, co było źródłem, tu obiema łapami podpisuję się pod przywołanymi przez Staszka zasadami warsztatu przyzwoitego historyka.

Nie, Gorguna na Morenie nie będzie, nie zdążę go skończyć. Nawet gdybym odpuściła papugę.
Figurki na wystawę zawożę jutro rano, a potrzebuję jeszcze 2-3 dni do końca.

Nieoceniony Robert podesłał mi kilka linków, wyników swojego prywatnego śledztwa. Oto one, i jeszcze kilka słów komentarza:
"Cały dowcip z tymi zapożyczeniami polega na tym, że Szyszko ilustrując książki opiera się np. na zdjęciach rekonstruktorów, co potem służy innym do rekonstrukcji i robi się z  tego rekonstrukcja rekonstrukcji i tak dalej. Często niewiele mająca wspólnego z prawdziwym źródłem.
Z drugiej strony, komuś takiemu jak Szyszko, mimo wszystko wypadałoby trochę ruszyć glową a nie bezmyślnie kopiować"

Hmmm...  
dobra. POmyslę.
Odciąć papugi nie odetnę, samoróbki zrobić nie umiem, a pomysł papuziego łajenka na Gorgunim płaszczu jest prześwietny. Co gorsza, stópki tego zielonego czegoś pod papugą już uformowałam na ksztat Gorguniego łba...
Stan dzisiejszy papugi:


Tomek - spróbuję go przywieźć.
Piotr - jakie myszy z rożna??? to raczej myszy robią sobie Gorguna z rożna!  
Vazhyl - dlatego nie dołożę tam już NIC nowego 

To zmutowana papuga jest 

Dla mnie z kolei alfą i omegą w tej kwestii jest Robert, średniowiecznie nie tylko teoretyk, ale i praktyk, bo zaangażowany w ruch rycerski. Miał niedawno niezły ubaw, gdy wparowałam mu do chałupy, dorwałam się do tarcz, kolczug, mieczów, przeszywek i innych słodkości, wszystko brałam do łapy albo żądałam, by mnie w to ubrać, trenowałam wymachy mieczami itd. Poza tym Robert się zna i ma oko do różnych nieścisłości. Powiedział, że rysunki Szyszki należy w ogóle traktować ostrożnie - raz, że Szyszko kopiuje bezmyślnie, dwa, dorabia ideologię (owego fundatora z katedry podpisał jako rycerza śląskiego), trzy, bywa autoplagiatorem. Ja sama zauważyłam, że rysunki z Rzepy dają co najwyżej ogólne pojęcie o epoce, a detali i tak trzeba pójść poszukać gdzie indziej.

Dobra. Chcieliście papugę, no to ją macie
(skumbrie w tomacie pstrąg) 

Wprawdzie papudze coś się do, tego, stópek przyczepiło, ale... lepsza papuga z brudnymi stópkami, niż brak papugi. Nieprawdaż?
Zdjęcie brzydkie i ziarniste, bom je musiała w komputerze przyciemnić.

Papuga przynależy się oryginalnie do niejakiego Mister Dhyptera z Konfrontacji:
http://www.rackham-store.com/boutique_us/fiche_produit.cfm?type=216&ref=GBBC-01-07&code_lg=lg_us&pag=1&num=12
Mr Dhypter miał jakąś halabardę na długaśnym trzonku, która psuła mi kompozycję, więc ją urżnęłam (halabardę, nie kompozycję). Pomaluję papugę mniej więcej kanonicznie. Na razie jest tak:

No już mamy następnego spama