Nad Panem Poczciwcem znęcam się zatem nadal.
Dziś ponakładałam mu trochę rozjaśnień na tunikę (Silver Grey Vallejo) i trochę głębszych cieni (czarny gluś. Przepis na gluś patrz kilka postów wyżej). Z tegoż samego Silver Gray i tegoż samego glusia najpierw dodałam rozjaśnienia na kudełki, a potem cienie. Nastepnie, również z glusia, cienie na twarzy, pod powiekami, drobna poprawka oczu. Podkreśliłam obicia i zagłębienia w hełmie. No i wyszarzania pasa etap II - farbą Kommando Khaki.
Pochwa miecza jest w tej chwili zbyt jasna, ale uporządkuję to.

Dobrze widzisz, żadnych przywidzeń. Do doklejenia zostały mi bodaj 4 elementy: dwa paski do hełmu (jeden właśnie w tej dziurze koło prawego ucha, drugi gdzieś koło lewego) i dwa "sznureczki" do ściągnięcia "podkoszulka" pod szyją. Sznureczki mam ochotę zrobić sznureczkowe, nie wykorzystać metalowych, ale zobaczę.
Paski do hełmu miałam nadzieję dokleić dzisiaj, ale czas mi się skończył, musiałam zwijać warsztat i szorować do pracy 

Przez weekend zrobiłam nie za dużo.
Po pierwsze, umocowałam Poczciwca na postumenciku. Postumencik to porządna, lakierowana podstawka produkcji Rafała Tefelskiego, i wymyśliłam, że firmową część postumenciku dopasuję kolorystycznie do tej drewnianej. Dopasowywanie trwa.

Dokleiłam paski do hełmu i zaczęłam je malować, poznęcałam się nad tuniką, kolczugą, pochwą miecza. Trochę to wszystko zmatowiłam, nie sądzę, żeby Poczciwina miał czas i ochotę na polerowanie zbroi.




Najwięcej uwagi poświęciłam twarzy. Przyjrzałam się szramie i doszłam do wniosku, że cięcie na policzku zrobię niemal świeżo krwawiące (co i wykonałam), za to rozcięcie na nosie... uuu... nieładne. Może i płytkie, ale czy aby kość nie naruszona? Jeśli naruszona, to siniak i opuchlizna... Opuchliznę nakładam mu na nos od soboty, z pomarańczowego glusia. Docelowo będzie ciut bardziej żółte i fioletowawe.

jakie wymiary podstawki od Rafała??

Pierwsze zdjęcie - especially for excatlon, na tle "tablicy w kratkę".

Ciekawostka: kolory z tego zdjęcia bardziej przypominają realne, niż kolory z pozostałych fotek!
Dalej ujednolicałam podstawkę, dołożyłam Poczciwinie trochę kolorów na policzki i nos, trochę cieni, sznureczek pod szyją, z lekka pochlapałam mu tunikę krwią. Odrobina rdzy na kolczugę. I tyle na dziś.

 

Bez przepraszania proszę! 
No.
Co do siniaka na nosie. Mnie kilkanaście dni temu użarł w rękę mój własny kot. Miał prawo. Chyba mi lekko uszkodził kostki na grzbiecie dłoni, bo a) bolało, a przy dotyku jeszcze bardziej; b) spuchło; c) nabrało kolorów. Ślady ugryzień już się goiły, a opuchlizna nie schodziła.
Ale ad rem. Obserwowałam to zjawisko z ciekawością badacza. Spuchło błyskawicznie, w parę minut. Ze dwie godziny później opuchlizna zaczęła podbarwiać się takim żółtawopomarańczowym "siniakiem", który potem, w ciągu kolejnych dni, ściemniał, zszarzał, zgranatowiał, w końcu się szczęśliwie rozlazł. Mój Poczciwina ma nos w fazie "3 hours after" mniej więcej, czyli siniaka faza początkowa.
Poza wszystkim, Tomek, ja te pomarańcze jeszcze wyszarzę, nie będzie tak wściekle. Będzie żółciej i szarzej.