Umbria, piękna Umbria... ach-ju, jak mawiał Krecik
Lubię łysych i lubię ciemnoskórych. Ergo, rozgrzebałam umbryjskiego wojownika Pegaso w spłowiałobrunatnoszarych tonacjach. Postanowiłam z palety barw używanych do malowania "wyjąć" zielenie i pozostać przy żółtawych szarościach, chłodnych brązach itd.
Ponieważ akurat obrabiałam warhammerowskiego giganta, i ponieważ zostały mi jakieś szczęki czy inne groźne klamoty, więc... jeden z klamotów zamocowałam na podstawce.
Chabazie na podstawce też będą wyglądały inaczej, zresztą wszystko dopiero się zaczęło robić.

Faza projektowa, jeszcze bez płaszcza i drobnych klamotów:


Faza z dzisiaj rano, już z klamotami ale przed cieniowaniami. Tarcza zagruntowana jedynie, co na niej namaluję, jeszcze nie wiem.

Kol. Umbryjczyk od wczoraj trochę się poprawił, ale pokażę zdjęcia, jak już będzie bliższy finału.
Milutka, prosta figurka, jak napisałeś.

A oto porządne, ładne, Arturowe zdjęcie

Mnie sie równiez baaaardzo podoba..choć korci mnie pytanie... "jak on tam wlazł??"

No jak to, jak wlazł? Wdrapał się, wgramolił. Toż dość prosta ta "skałka", nawet ja, stara kobieta, włażę na takie bez problemów  
Złazić zawsze trudniej, niż włazić