Pomijając fakt że trzeba się przyjrzeć całości wywodu Kaśki, aby zrozumieć o co chodzi.
Według tegoż : autor rysunku dorysował nieprawidłową tarczę rycerzowi (temu w niebieskim wiaderku na głowie) ponieważ nie zastanawiając się nad poprawnością historyczną maluje na podstawie zdjęć z rekonstrukcji.
Postępując w ten sposób, nie trudno o pomyłkę.A że tak robi- miały to udowodnić zdjęcia porównawcze.
100 razy mu się uda, a za 1001-szym nie.
Jaj jest na prawdę, nie wiadomo, przydała by się analiza tych obrazków  i zdjęć zamieszczonych w poście, może ktoś ma ochotę , oczywiście ktoś, kto się na tym zna...
Druga sprawa - faktycznie, rysunki Szyszki są jednymi z najładniejszych, jakie znam, jeśli chodzi o militaria i ciągle mam nadzieję,że kiedyś ktoś wyda jakiś zgrabny albumik z nimi w roli głównej.
I pod tym wzglądem biją na głowę bazgroły w książkach  śp.Michałka ( bo domyslam się że o te obrazki chodzi) - aczkolowiek i jemu zarzucano,że kreuje własną wizję historii.A na wzorowanie się na rekonstruktorach przez malujących figurki to chyba sam , Kamilu kiedyś narzekałeś, że błądzą.

Rysunek czy rekonstrukcja, co lepsze?
A to juz zależy na podstawie czego ! średniowiecze to niespecjalnie moja bajka, ale żródła historyczne to i owszem.
Pomniki nagrobne, często przedstawiają jak by było a nie jak było, sposobów malowania kolczug jest tyle, że może spowodować wątpliwości o co chodzi. Zabytków z epoki jest pewna ilość, ale juz np.: zbroi adresowanych tj. takich o których wiemy do kogo należały niewiele. Ubrań jak na lekarswo... itd.
W bliższej mi epoce napoleońskiej, gdzie zabytków jest dużo wiecej, wątpliwośći w sumie chyba też, bo i kolory różnie zmieniają barwę pod wpływem czasu, zarówno mundurów, jak i na obrazach, zreszta i malujący różnie oddawali kolor. Przykłady można by mnożyć, ale po co.Fotografia tez bywa zawodnym żródłem ,zwłaszcza w zakresie kolorów, dość wspomnieć zdjecia z II wojny czy nawet Wietnamu, o wojnie krymskiej (pierwszej obfotografowanej) czy secesyjnej nie wspminając.
Kiedyś autorzy malunków (zreszta szanujący się robią tak do tej pory) podawali żródło swojego dzieła: a to egzemplarz muzealny, rysunek , zaznaczajac,że barwy są domniemane, zbliżone do oryginału., czy fantazja autora. I to jest uczciwe postawienie sprawy.
Inny temat to np.:film. Weżmy chociaż "Kingdom of Haeven" piękne malarsko,az oczy cieszą, a historycznie...tak sobie, podobnie z ostatnia ekranizacją "Wojny i pokoju", aż bolało od błędów. I co z tego, figurki "rycerzy krzyzowych" o bużce Orlando Blooma, czy El Cid z facjatą Charlesa Hestona się sprzedają.

PS. Fajnym "żródłem" jest ta fotka przedsawiajaca rekonstruktora z wojen napoleońskich z komórką w ręku
    Wyobrażacie sobie tą dyskusje naszych odległych nastepców
 "OD JAKIEGO STOPNIA CZY FUNKCJI ŻOŁNIERZOWI NALEZALA SIĘ  KOMÓRKA"  
 Staszek

 

właśnie niech autora wieszają

 
a wyrzeżbisz to? bo chętnych do malowania byłoby sporo
a rekonstruktorzy bywają zabawni, widziałem pod Kaczawą (1813) Czechów w mundurach z wojny z 1866 r.

Właściwie, Macieju, to czemu nie? Pomysł przedni 

Łojej, ale wojnę rozpętałam!
Tak od początku, coby było jasne: nie jestem historyczno-mundurowym ortodoksem, jeśli chodzi o malowanie figurek (bo do tego celu głównie ta wiedza mi służy). Wolę zmalować figurkę "z klimatem", a nie do końca historycznie poprawną, niż wykonać hiperpoprawną, sztywną rekonstrukcję. Rysunki Szyszki są wizualnie ładne, chociaz szczegółów (typu wzór na jupce) zmałpować się stamtąd nie da, nie ta technika malowania. Rysunki Michałka (czemu śp.? Umarł?) ładne nie są, choć może poprawniejsze niż Szyszki (a może nie, zajrzyjcie choćby na www.freha.pl, jakie stada psów tam wieszają na Michałku).
Niepokojące w metodzie pana Szyszki jest jedno: że nie podaje on źródeł swoich rysunków, a przedstawia je jako rekonstrukcje z epoki. Kamil słusznie zauważył, że w tej metodzie nie ma nic złego, jeśli zdjęcie wyjściowe jest poprawne. Jeśli jest. Bo jeśli nie jest, to błąd zaczyna się powielać i żyć własnym życiem na zasadzie głuchego telefonu.
Drugi błąd pana Szyszki: przerysowuje jakiś detal i daje mu zupełnie dowolny opis, tak jak zrobił z tarczą "pana w niebieskim garnku".
I faktycznie, trzeba mieć jakąś tam wiedzę na temat epoki, żeby te błędy wychwycić. Jak się je zidentyfikuje, to - moim zdaniem - można spokojnie zrobić figurkę raszyńskiego kosmity, panny w czapska i pończoszkach samonośnych oraz napoleońca z komórą, tylko nie warto się upierać, że to jest ściśle historyczna rekonstrukcja. I warto zaznaczyć, co było źródłem, tu obiema łapami podpisuję się pod przywołanymi przez Staszka zasadami warsztatu przyzwoitego historyka.

 
nie miałam pojęcia...