Ja jaknajbardziej polecam ksiazki ale autorstwa ludzi, ktorzy naprawde maja cos do powiedzenia i pokazania. Ksiazka Andrei jest bardzo dobra szczegolnie dla w miare swiezych figurkowcow, pokazuje prawie wszystkie techniki i triki zarowno w malowaniu akrylami jak i olejami, jest uniwersalna. Polecam tez ksiazke Ortiza, on maluje akrylami ale jest duzo fajnych zdjec i mozna wiele podpatrzec. Osobiscie sukam ksiazki Calvina Tan'a wydawnictwa Osprey.
Polecam tez dobre pisma figurkowe i publikacje z duzych zawodow, bardzo wiele mozna sie nauczyc analizujac zdjecia figur. Niby wiekszosc jest w necie ale na papierze to co innego niz na monitorze. Sam nieraz jak cos maluje to obkladam sie pismami i podpatruje jakies detale.
No ale kazdy ma swoje preferencje co do nauki i samego malowania.

Pozdrawiam
Artur

Niemniej jednak - książszczana wiedza NIGDY nie zastąpi praktyki - chyba że na wyczytanych mądrościach (traktując je jako punkt wyjścia)  budujemy SWOJE (praktyczne!!) doświadczenie .
Gorzej, jeśli posługując się wyłącznie poradnikami i innymi madrymi dziełami - próbujemy bawić się w doradcę.
Nic nie zastąpi praktyki, nawet pytając o radę zwrócę się do obłożonego książkami in$pektora - bo będzie wiedział DOKŁADNIE o co pytam i być może wskaże mi nie jakiś poradnik czy inne ,,100 słów o malowaniu nosa" tylko powie- ja to robiłem tak - spróbuj i ty a nie doteoretyka, który aby pomóc i wyjaśnić będzie grzebał w poradnikach, czasem znajdując w nich rady,czasem wzajemnie się wykluczające.
PRAKTYK MI POKAŻE - bo on nie wyczytał, tylko -WIE. 
Jeśl było by inaczej, skąd brały by się, kierowane czasem i do mnie pytania ( ) : no dobra czytałem to i tamto, ale jak wygładzić coś tam pędzelkiem , jakim , gdzie go kupić itd.
Skąd brały by się pytania dotyczace malowania tego - czy tamtego mimo poradników , księg tajemnych  i tutoriali.
Akurat malowanie i dłubanie figurek jest wspaniałym miejscem , aby - oczywiście na bazie wiedzy podręcznikowej- zbudować WŁASNE metody, triki, sztuczki , smaczki itd.
To trochę co innego niż samodzielne zbudowanie traktora  według instrukcji montażu albo przydomowy chów królików.
Jest jeszcze jeden , drobny i ulotny  elemet który rozstrzyga o powodzeniu machania pędzelkiem lub obklejaniu drucików miliputem czy innym takim, element bez którego i wiedza i praktyka jest na nic. Ale o tym- innym razem , bo temat może być drażliwy 
Maciek.

1."Książczana wiedza"
-Umiesz czytać i pisać dzięki tej "książczanej wiedzy", a o mieczach i zbrojach to skąd wiesz, z praktyki?
2." nie zastąpi praktyki"
-To spróbuj posługując się tylko praktyką nauczyć się ...chińskiego.
3."bawić się w doradcę"
-Doradcę, czego?
4. "praktyk mi pokaże"
- 
 5."nie wyczytał, tylko -WIE. "
-Maćku, wiedza to rzecz nabyta, a nie wrodzona, nie ma wiedzy samej z siebie.
6."mimo poradników , księg tajemnych  i tutoriali"
-No i widzisz Payo, nic nie warte twe "księgi tajemne"..trza nam praktyków gdzieś szukać.
7."WŁASNE metody, triki, sztuczki , smaczki "
-Więcej o "smaczkach", proszę.
8."oczywiście na bazie wiedzy podręcznikowej"
-To się zdecyduj, czy wiedza "książczana" czy podręcznikowa.
9." o tym- innym razem, bo temat może być drażliwy "
-To może, odpuść sobie te drażliwości, zajmij się czymć pożytecznym jak samodzielne zbudowanie traktora według instrukcji montażu albo przydomowym chowem królików....
Wszystkim innym, byle nie pokazywaniem 

Nie to jest oczywiste, i chyba każdy o tym wie że chcąc być w czymś dobrym  mam na myśli praktykę (w malowaniu, mechanice traktorowej czy sikaniu na odległość). To trzeba wiele praktycznie ćwiczyć , ćwiczyć, trenować, i jeszcze raz ćwiczyć i trenować. Nic praktyki nie zastąpi, ale praktyka nie istnieje bez teorii, która zawsze ale to zawsze daje praktyce większe lub mniejsze podstawy.

Nawet jak się zacznie od praktyki, to przychodzi taki moment że bez wiedzy teoretycznej nie wskoczymy na kolejny poziom w jakiejkolwiek dziedzinie.
 
Pozostaje jeszcze kwestia predyspozycji, czy talentu, delikwenta, jednemu wystarczy uchylić rąbka teorii i już sobie poradzi w praktycznym tworzeniu a innemu jak nie pokażesz sbs i jeszcze nie pokierujesz łapką to g***o zrobi.

I nikt nigdy nie stwierdził i nie stwierdzi co jest dla twórcy bardziej potrzebne teoria czy praktyka bo jest to wyjątkowo  uzależnione od prywatnych potrzeb, umiejętności i tysiąca innych rzeczy...

Kończmy teoretyzować i zabierajmy sie do roboty, jedni lepić inni czytać lepiąc a ja kończyć pisać cholerną pracę
Ps.:  tylko zdjęcia wkleić, małe poprawki i drukować    

Jest dokładnie tak Wojtku, jak napisałeś.
Tu jeszcze dodam, ze jeśli nasze prace nie znajduja uznania u innych, zawsze możemy coś w nich poprawić , czegoś się nauczyć.
Jeśli NIC nie robimy, to nas poprostu nie ma.

Poniżej kilka smaczków, specjalnie dla Tomka :


Pierwszy ,,obiekt" to francuski karabin Chassepot - użyty podczas wojny francuzko - pruskiej w 1870 r.
Oczywiście - karabin nie jest ukończony a zdjęcie ukazuje go w powiększeniu.
Dodaję tą uwagę, aby nie było takich smutnych kwiatków, jak w wątku o amerykańskich czołgistach malowanych przez
in$pektora.

Smaczek polega na użyciu mieszanki Magic Sculpa i Green Stuffa w ilości mniej -wiecej 1/10 gdzie dziesięć to Magic .
Wymieszanie obu mas w takich proporcjach powoduje,że Magic staje się mniej kruchy i można wykonać łoże karabinu bez wewnętrznego wzmocnienia w postaci drucika lub patyczka.Nie złamie sie nawet podczas intensywnego szlifowania, rycia , skrobania. Zwiększenie ilości Green Stuffa spowoduje jednak małą podatność na polerowanie i szlifowanie - będą powstawać rysy.
Z kolei tam, gdzie zachodzi obawa,że bardzo  drobne elementy się pokruszą, trzeba wyrównać obie proporcje .
Wtedy uzyskamy masę elastyczną, ale nie gumiastą jak sam GS, doskonale ,dzięki lepkości trzymającą się poprzednio opisanej mieszanki.Polerowanie - wygładzanie trzeba ostrożnie wykonać pędzelkiem- przed zastygnięciem masy (to uwaga dla teoretyków)
Jakkolwiek mieszanie tych mas jest znane z PORADNIKÓW, to odpowiednie właściwości mieszanki można uzyskać dzięki PRAKTYCE.
Podpowiem, że nie o procentowy udział tu chodzi ( bo to cieżko dobrać), ale o  kolor !
PRAKTYKA pozwoli ocenić (po kolorze mieszanki)  , czy masa ma odpowiednie właściowości , czy nie.
Podobnie w przypadku hełmu poniżej -

 różne mieszanki pozwoliły na szybkie i bezstresowe wykonanie tego garnka.
Użyłem w tym wypadku ,,kopyta " z modeliny, aczkolwiek- taka mieszanka jak opisana powyżej,dodatkowo podsuszona - a ile, to sobie trzeba PRAKTYCZNIE ustalić , nie lepi się do rąk i daje  w miarę długo się kształtować - podobnie jak ołowiana blacha.
Tak więc masz tu potwierdzenie znaczenia praktyki i smaczki polegające na mieszaniu mas w różnych proporcjach w różnym celu.
Wiedza teoretyczna to wskazówka ,ze mozna te masy mieszać i mniej wiecej w jakich proporcjach i dlaczego.
Wiedza praktyczna - to ustalenie droga prób, jaka mieszanka jest najlepsza, jaki kolor mieszanki ta ,,najlepszosć " sygnalizuje i w którym momencie jaka mieszanka ma właściwości ołowianej blacy, nie lepi się do łap itd.
Jasne ?
Maciek.

Kraken - dzieki za krótki opis książki - mogę na stronę?

Miałem tą książeczkę jakiś czas temu. Tytuł brzmi zachęcająco ale moim zdaniem żadna rewelacja, dużo więcej zanjdziesz w sieci.