Witam,
tym razem pod pędzel poszła figurka z Pegaso, już od dawna miałem na nia chrapkę
Jeśli chodzi o malowanie to tym razem nie jestem do końca zadowolony z mojej pracy tak jak było to w przypadku poprzednich moich prac.
Coś mi w niej nie gra i szczerze pisząc nawet nie wiem co
Pokazałem już Kasi tę figurkę i generalnie znalazło sie parę błędów ale i tak chyba zbyt łaskawie mnie potraktowała .
W sumie chyba źle zrobiłem że pomalowałem ją jak na artboxie i to może być to.
Ciekawią mnie Wasze opinie i nie miejcie dla mnie zadnej litości.
Pozdrawiam, Artur.

Będac bezlitosnym aż do kości...muszę powiedzieć, że bardzo podoba mi się to malowanie. Groundwork jest ciekawy bo ewidentnie coś się na nim dzieje... Czerwień nie przechodzi w róż co jest częste przy nakładaniu rozjaśnień przy tym kolorze, cienie są w sam raz.
Ja wiem że to forum robi się czasami "lizodupne" ale wynika to chyba z faktu, że ludzie w Polsce są coraz mocniejsi w figurkach.

Może po prostu zupełnie inaczej wyobrażałeś sobie tą figurkę po skończonej robocie i masz z tym mały dysonans
IMHO masz powody do zadowolenia ze swojej pracy. Co do standardowosci malowania, to chyba warto mieć na półce pare takich standardów

Pozdrawiam
  Łukasz

Obejrzyj resztę figurek Pegaso, niektóre są robione na 6-5 głów.
Widać na czymś oszędzają, albo na milipucie albo na "cynie"

Przyznam się, że figurek Pegaso nie znam za dobrze. Właśnie rzuciłem okiem i fakt, że dziwnie niektóre wyglądają. Choć są i takie:
http://www.pegasomodels.com/details_en.asp?code=54-515#
O kanonie tej figurki się nie wypowiadam ale, na czwartym zdjęciu najlepiej widać to, co powinno się dziać z koniem „za jeźdźcem”.
He, he, najwyraźniej

To ja może powiem, czego się czepiłam, bo napisałam to Arturowi na priva.
O proporcjach człekokonnych się nie wypowiadam, tu malarz niewiele może poprawić. Konie też bywają rózne, nie każdy ma idealne proporcje. Kurdupelki też maja prawo do życia.  Ale:
1. moim zdaniem figurka jest ciut za mocno skontrastowana, łęk siodła z tyłu za jasny a drzewce kopii za ciemne. Myślę, że to kwestia pewnego nawyku, pochodzącego z figurek 28 mm, które trzeba mocno kontrastować, żeby dobrze wyglądały. Artur wspaniale maluje maluchy, tyle że w większej skali dobrze jest nieco kontrasty złagodzić. Mądrzę się, bo ja mam ten kłopot w druga stronę - zaczynałam od 54 mm a dopiero niedawno weszłam w 28 mm, i moje maluchy są zbyt "płasko" malowane.
2. podstawka jest śliczna, ale IMHO dla konia bardzo niebezpieczna. Jeździłam trochę konno, dlatego znowu się wymądrzam. Teren na podstawce jest kamienisty i gałęzisty, nawet piechurowi trudno w takim terenie iść. Dla konia wielkie ryzyko złamania nogi. Z własnej woli żaden jeździec nie puści w takim terenie konia do szarży.
3. sam pysk i oczy konia, na moje pysk mógłby być bardziej aksamitnomechaty, a w oczach nieco mniej białek widac.
4. głównie jednak czepiłam się układu wodzów z lewej strony. Niepotrzebnie sa przełożone ponad kopią. Nie wydaje mi się, żeby było to ani praktyczne, ani pożyteczne, ani nawet technicznie możliwe. Tarcza na paskach na przedramieniu, wodze w lewej dłoni - powinny tez być mocniej ściągnięte, naprężone - w prawej kopia, nie poplątane ze sobą.
5. brązowe cienie na kropierzu też wydają mi się za głębokie. Ja po prostu tak nie lubię. A uniknąć różowych rozjaśnień można, dodając do czerwonego nie bieli, ale ciepłej żółci.
Ale ogólnie, to sposób malowania Artura bardzo lubię, i podpatruję

Kasia, ja cienie robiłem z black red VMC a nie z brązu, brąz jedynie użyłem do przybrudzenia.

Witam,
opiszę wam historię jaka ostatnio przydarzyła mi się z tą figurką co przyprawi Was o szeroki uśmiech na twarzy
Zacznę od poczatku, jak widzicie na górnym zdjęciu całość figurki styka się z podłożem tylko lewą przednią kończyną reszta jest jakby w locie. Jak to przymocowałem na początku to trzymało sie to pewnie i dałbym uciąć głowę że nic się  z tym nie stanie i  na początku tak było. Producent tej figurki czyli Pegaso dodatkowo wzmocniło to miejsce metalowym prętem dla mnie to wyglądało jak szpilka dosłownie. Pech chciał że to wzmocnienie (pręt) jest z efektem pamięciowym czyli jak sie wygnie to wraca na swoje miejsce, a pręt docelowo był krzywy i ja o tym nie wiedziałem .
Efekt był taki że sciągało figurkę na prawą stronę tak mocno że wyglądała jak Jokey na zakręcie PRAWIE LEŻAŁA   a ja co jakiś czas ją prostowałem. Takim machaniem figurki w jedną stronę i drugą spowodowało że kończyna poprostu pękła, a ja zdębiały trzymam w jednej ręce figurkę a w drugiej podstawkę z częścią kończyny w tedy zabardzo nie chciało mi się śmiać wręcz przeciwnie sam zdziwiłem że potrafie takie brzydkie słowa wymyśleć ale to jeszcze nie wszystkie problemy .
Zauważyłem że ten pręt idzie skrajnie z brzegu więc mam miejsce żeby wstawić własnego pina, biorę wiertareczkę i małe wiertełko i jade z koksem zrobiłem otwór na mniej wiecej 3 mm i wiertełko co zrobiło? k...a pękło tak fatalnie że nie dało rady wyciągnąć. W tej beznadziejnej sytaucji przyszedł mi tylko jeden pomysł do głowy a że byłem bardzo mocno zdenerwowany to chciałem walnąć ją o ściane. Na szczęście moja żona mnie od tego odwiodła i podsunęła mi inny pomysł, zwrociłem uwagę na tylną lewą kończyne nie wiele brakuje żeby stykneła sie z podłożem więc lekko ją nadgiołem i w tym miejscu na podstawce dorobiłem małą górkę tu bez problemu połączyłem to wielkim grubym i twardym drutem, głowy nie będę już dawać ale mam nadzieje że będzie wszystko OK.
Wszystkim tym co będą chcieli mieć w kolekcji tę figurkę to przestrzegam zwróćcie uwagę na ten fragment figurki bo sama figurka jest warta swojej ceny i ją plecam.
Teraz zamiast kończyć zapowiadaną Pasję a niewiele już się zostało będę musiał troche posiedzieć na tą figurką i poretuszować łączenia i inne drobiazgi.
Pozdrawiam, Artur.

Uf